निवडक दासबोध ओव्या · Brahman, Maya and the Self
म्हणे आतां मीच स्वरूप · दासबोध ९.२.१८-१९
म्हणे आतां मीच स्वरूप । तेंचि अहंतेचें रूप । निराकारीं आपेंआप । वेगळी पडे ॥ १८ ॥ स्वयें मीच आहे ब्रह्म । ऐसा अहंतेचा भ्रम । ऐसियें सूक्ष्मीं सूक्ष्म । पाहातां दिसे ॥ १९ ॥
मी ब्रह्म आहे, हा विचारसुद्धा अहंतेचा, मीपणाचा, असू शकतो. ब्रह्म म्हणजे सर्वांत भरलेले एकमेव सत्य; आणि अहंता म्हणजे त्या अभेदात भेद वाढवणारे मीपण. ब्रह्मनिरूपणाच्या या समासात समर्थ अहंतेचा तिच्या शेवटच्या लपण्याच्या जागेपर्यंत माग काढतात. मनाची वृत्ती स्वरूपाकडे पोचते, अनुभवासोबत झेप घेते, आणि अनुभवाचे सारे शब्द बोलून दाखवते: आता मीच स्वरूप आहे. हेच अहंतेचे रूप, असे ते सांगतात. त्या निराकारात ती आपोआप वेगळी पडते. मी स्वतःच ब्रह्म आहे, हा अहंतेचा भ्रम आहे. तो इतका सूक्ष्म असतो, की सूक्ष्मातले सूक्ष्म पाहणाऱ्या दृष्टीनेच तो दिसतो.