निवडक दासबोध ओव्या · Devotion
आमुचे कुळीं रघुनाथ · दासबोध ६.७.२१-२२
आमुचे कुळीं रघुनाथ । रघुनाथ आमुचा परमार्थ । जो समर्थाचाही समर्थ । देवां सोडविता ॥ २१॥ त्याचे आम्ही सेवकजन । सेवा करितां झालें ज्ञान । तेथें अभाव धरितां पतन । पाविजेल कीं ॥ २२॥
सगुण भजनाच्या या समासात एक शिष्य म्हणतो, आता ज्ञान झाले, मग भजन कशाला? समर्थ त्याला विचारतात, धन्यापुढे लोटांगण घालतोस, लोकांचे समाधान राखतोस, आणि देवालाच मानत नाहीस, हे कसले ज्ञान? मग समर्थ आपली स्वतःची निष्ठा सांगतात. आमच्या कुळाचा देव रघुनाथ, म्हणजे श्रीराम, आणि तो रघुनाथच आमचा परमार्थ आहे. तो समर्थांचाही समर्थ आहे, देवांनाही सोडवणारा आहे. आम्ही त्याचे सेवक. त्याची सेवा करता करताच आम्हाला ज्ञान झाले. अशा देवाविषयी अभाव धरला, म्हणजे त्याच्याविषयीचा भाव सोडला, तर पतनच होईल. देवांना सोडवणारा, यामागे परंपरेतील कथा आहे: रावणाने देवांना बंदीत टाकले होते, आणि रामाने त्यांना मुक्त केले.