निवडक दासबोध ओव्या · Devotion
दर्पणीं प्रतिबिंब दिसे · दासबोध ३.१०.१६-१९
दर्पणीं प्रतिबिंब दिसे । जैस्यास तैसें भासे । तयाचें सूत्र असे । आपणाच पासीं ॥ १६॥ जैसें आपण करावें । तैसेंचि तेणें व्हावें । जरी डोळे पसरूनि पाहावें । तरी तेंही टवकारे ॥ १७॥ भृकुटीस घालून मिठी । पाहातां क्रोधें तेंहि उठी । आपण हास्य करितां पोटीं । तेंहि आनंदे ॥ १८॥ जैसा भाव प्रतिबिंबला । तयाचाचि देव जाला । जो जैसें भजे त्याला । तैसाचि वोळे ॥ १९॥
वैराग्याच्या या समासात समर्थ भावाचा महिमा सांगतात. भगवंत भावाचा भुकेला आहे, आणि ज्याचा जसा भाव, तसा देव त्याला भेटतो. हे समजावण्यासाठी ते आरशाचे उदाहरण देतात. आरशात प्रतिबिंब दिसते, ते जो जसा असेल तसेच दिसते. त्याचे सूत्र आपल्याच हाती असते. आपण जसे करू, तसेच तेही करते. डोळे विस्फारून पाहिले, तर तेही डोळे टवकारून पाहते. भुवया आवळून रागाने पाहिले, तर तेही रागाने उसळते. आपण मनापासून हसलो, तर तेही आनंदते. देवाचेही तसेच आहे. आपला जसा भाव त्याच्यात प्रतिबिंबित होतो, तसाच देव आपल्यासाठी होतो. जो त्याला जसा भजतो, त्याला तो तसाच पावतो.