निवडक दासबोध ओव्या · Devotion
विभक्तपणें नसावें तरीच भक्त म्हणवावें · दासबोध ११.८.१३-१४
विभक्तपणें नसावें । तरीच भक्त म्हणवावें । नाहींतरी वेर्थचि सिणावें । खटाटोपें ॥ १३ ॥ उगाच घर पाहोन गेला । घरधनी नाहीं वोळखिला । राज्यामधूनचि आला । परी राजा नेणे ॥ १४ ॥
अंतरात्म्याचे विवरण करणाऱ्या या समासात समर्थ सांगतात, जो अंतरात्म्याचा पुन्हा पुन्हा विचार करत राहतो, त्याच्यासाठी शेवटी देवाहून वेगळे काही उरत नाही. म्हणून समर्थ म्हणतात, देवापासून विभक्त, वेगळे राहू नये; तरच स्वतःला भक्त म्हणवावे. नाहीतर सारा खटाटोप करून व्यर्थ शिणणे होते. येथे समर्थ भक्त आणि विभक्त या शब्दांची जोडी साधतात: जो विभक्त नाही, तोच भक्त. वेगळेपणा न सोडलेला भक्त कसा, याचे दोन दाखले ते देतात. कोणी उगाच घर पाहून गेला, पण घरधन्याला ओळखले नाही. कोणी राज्यातूनच आला, पण राजाला जाणत नाही.