निवडक दासबोध ओव्या · The Guru and the Seeker
पृथ्वीमधें बहुत जन · दासबोध २०.३.२५-२७
पृथ्वीमधें बहुत जन । त्यामधें असती सज्जन । परी साधूस वोळखतो कोण । साधुवेगळा ॥ २५ ॥ म्हणौन संसार सांडावा । मग साधूचा शोध घ्यावा । फिरफिरों ठाइं पाडावा । साधुजन ॥ २६ ॥ उदंड हुडकावे संत । सांपडे प्रचितीचा महंत । प्रचितीविण स्वहित । होणार नाहीं ॥ २७ ॥
या समासात समर्थ सांगतात, माया मिथ्या आहे हे कळले, तरी तिची भीड का धरावी? त्या भिडेनेच माणूस आपल्या खऱ्या स्वरूपापासून घसरतो. समर्थ म्हणतात, पृथ्वीवर बहुत माणसे आहेत, त्यांत सज्जनही आहेत. पण साधूला साधूशिवाय दुसरा कोण ओळखतो? म्हणून संसार सोडावा, मग साधूचा शोध घ्यावा. फिरफिरून साधुजन शोधून काढावेत. संतांना पुष्कळ हुडकावे; तेव्हा प्रचीतीचा महंत सापडतो, म्हणजे ज्याने स्वतः परमार्थाचा अनुभव घेतला आहे असा मार्गदर्शक. अशा प्रचीतीविना आपले खरे हित होणार नाही.