निवडक दासबोध ओव्या · The Guru and the Seeker
सेविलेंचि सेवावें अन्न · दासबोध ७.८.४७
सेविलेंचि सेवावें अन्न । घेतलेंचि घ्यावें जीवन । तैसें श्रवण मनन । केलेंचि करावें ॥ ४७॥
श्रवणाच्या या समासात समर्थ सांगतात, संदेह हेच जन्माचे मूळ, आणि ते श्रवणाने निर्मूळ होते. मुमुक्षु असो, साधक असो की सिद्ध, श्रवणाविना तो बद्धच राहतो. समर्थ म्हणतात, खाल्लेलेच अन्न पुन्हा खावे लागते, प्यायलेलेच पाणी पुन्हा प्यावे लागते. तसेच श्रवण आणि मनन, केलेलेच पुन्हा पुन्हा करावे. श्रवण म्हणजे अध्यात्माचे ऐकणे, आणि मनन म्हणजे ऐकलेल्याचा विचार करणे. पुढे ते बजावतात, आळसाचे संरक्षण करणे म्हणजे परमार्थ बुडवणे; म्हणून नित्य श्रवण केलेच पाहिजे.