निवडक दासबोध ओव्या · The Mahant: Leading People
अखंड राहतां सलगी होते · दासबोध १९.९.६
अखंड राहतां सलगी होते । अतिपरिचयें अवज्ञा घडते । याकारणें विश्रांती ते । घेतां नये ॥ ६ ॥
सतत एकाच ठिकाणी राहिले, तर सलगी होते. अतिपरिचयाने अवज्ञा घडते. म्हणून विश्रांती घेऊन एका जागी बसून राहू नये, असे समर्थ सांगतात. राजकारणाच्या, म्हणजे माणसे आणि व्यवहार कुशलतेने हाताळण्याच्या कलेच्या, या समासाची सुरुवात अशी होते. ज्ञानी आणि उदासीन माणसाला समुदायाची हौस असेल, तर त्याने सतत, सावकाशपणे एकांत सेवावा. तेथे योजना स्पष्ट होतात, आणि लोकांची स्थिती कळते. असा शोध त्याने घेतलाच नाही, तर तो हिशेब कधीच न पाहणाऱ्या दिवाळखोरासारखा होतो. पुढच्या ओवीत समर्थ म्हणतात, आळसाने आळस केला, तर सारा कारभारच बुडतो, आणि समुदायाचा अंतर्हेतू चुकत जातो.