निवडक दासबोध ओव्या · The Mahant: Leading People
कोण्हास कांहींच न मागावें · दासबोध १९.६.११
कोण्हास कांहींच न मागावें । भगवद्भजन वाढवावें । विवेकबळें जन लावावे । भजनाकडे ॥ ११ ॥
कोणाकडेही काहीच मागू नये. भगवंताचे भजन वाढवावे, आणि विवेकाच्या बळाने लोकांना भजनाकडे लावावे, असे समर्थ सांगतात. विवेक म्हणजे शाश्वत काय आणि नश्वर काय, याचा भेद ओळखणे. येथे समर्थ खऱ्या आणि खोट्या महंतीचा भेद दाखवतात. महंती म्हणजे साधकांचा समुदाय चालवण्याचे काम. भाऊ भावाला उपदेश देतो, तेथे पुढे फजितीच होते. ओळखीच्या लोकांत महंती मांडूच नये, असे ते आधी म्हणतात. जो विवेक उघडपणे बोलत नाही, लोकांना झाकापाक करतो, तो दूरदृष्टीचा साधू नव्हे. पुढच्या ओवीत ते सांगतात, दुसऱ्याचे मन राखण्याची कामे विवेकाच्या वर्माने करायची असतात, आणि ती फार कठीण आहेत.