निवडक दासबोध ओव्या · The Mahant: Leading People
मुख्य मनोगत राखणें · दासबोध १३.१०.२५-२६
मुख्य मनोगत राखणें । हेंचि चातुर्याचीं लक्षणें । चतुर तो चतुरांग जाणें । इतर तीं वेडीं ॥ २५ ॥ वेड्यास वेडें म्हणों नये । वर्म कदापि बोलों नये। तरीच घडे दिग्विजये । निस्पृहासी ॥ २६॥
दुसऱ्याचे मनोगत, म्हणजे त्याच्या मनातला भाव, राखणे, हेच चातुर्याचे मुख्य लक्षण आहे. जो चतुर, तो सर्व बाजू जाणतो. बाकीचे सगळे वेडे. वेड्याला वेडा म्हणू नये. कोणाचे वर्म, म्हणजे त्याची दुखरी जागा, कधीही बोलू नये. तरच निस्पृहाला, स्वतःसाठी काहीच न इच्छिणाऱ्या साधकाला, दिग्विजय साधतो, असे समर्थ सांगतात. हे शिकवणीच्या समासातले वचन आहे. याच्या आधीच्या ओवीत ते सांगतात, मुलाच्या चालीने चालावे, तसे लोकांना हळूहळू शिकवावे. पुढे ते म्हणतात, प्राणिमात्राचे अंतरंग होऊन जावे. मनोगत राखत गेले, तर सगळे लोक ओढून येतात. जो मनोगत राखील, तोच मोठा महंत.