निवडक दासबोध ओव्या · The Mahant: Leading People
वैर करितां वैरचि वाढे · दासबोध १८.१०.३६-३७
वैर करितां वैरचि वाढे । आपणास दुःख भोगणें घडे । म्हणोनि शाहाण्याचे कुकडे । कळों आलें ॥ ३६॥ अखंड आपणा सांभळिती । क्षुल्लकपण येऊं नेदिती । थोर लोकांस क्ष्मा शांति । अगत्य करणें ॥ ३७ ॥
श्रोत्यांच्या अवलक्षणांच्या या समासात समर्थ सभेत उठणाऱ्या कलहांविषयी बोलतात. एकीकडे अभिमान उठतो, दुसरीकडे राग पेटतो; अशा वेळी जाणत्याने सर्वांची मने राखावीत, असे ते सांगतात. समर्थ म्हणतात, वैर केले की वैरच वाढते, आणि दुःख आपल्यालाच भोगावे लागते. हे पाहून शहाण्याचे मर्म कळून येते. शहाणे लोक सतत स्वतःला सांभाळतात. आपल्यात क्षुद्रपणा येऊ देत नाहीत. मोठ्या माणसांनी क्षमा आणि शांती अगत्याने बाळगली पाहिजे.