निवडक दासबोध ओव्या · The Mahant: Leading People
वेषभूषण ते दूषण · दासबोध ११.१०.७
वेषभूषण ते दूषण । कीर्तिभूषण तें भूषण । चाळणेविण येक क्षण । जाऊंच नेदी ॥ ७ ॥
वेषाचे भूषण हे दूषण आहे. कीर्तीचे भूषण, तेच खरे भूषण. आणि चाळणेशिवाय तो एक क्षणही जाऊ देत नाही. चाळणा म्हणजे सतत विचार घुसळणे, लोक आणि कामे तपासत राहणे. निस्पृहाच्या वर्तणुकीच्या या समासात समर्थ असा महंत वर्णन करतात. निस्पृह म्हणजे स्वतःसाठी काहीच न इच्छिणारा, आणि महंत म्हणजे साधकांचा समुदाय चालवणारा नेता. कीर्तीने तो सर्वत्र विख्यात असतो, लहानथोर सगळे त्याला जाणतात. पण त्याचा वेष पाहू जावे, तर तो एकसारखा कधीच नसतो. पुढच्या ओव्यांत समर्थ सांगतात, तो सदैव नित्यनूतन असतो. लोक त्याच्या मनाचा शोध घेतात, पण त्याच्यात इच्छा दिसत नाही. तो कोणत्याही एका ठिकाणी पुरता राहत नाही, उठून निघून जातो.