निवडक दासबोध ओव्या · This Book and This Life
आतां वंदूं कवेश्वर · दासबोध १.७.१-२
आतां वंदूं कवेश्वर । शब्दसृष्टीचे ईश्वर । नांतरी हे परमेश्वर । वेदावतारी ॥ १॥ कीं हे सरस्वतीचें निजस्थान । कीं हे नाना कळांचें जीवन । नाना शब्दांचें भुवन । येथार्थ होये ॥ २॥
ग्रंथाच्या आरंभीच्या स्तवनांत समर्थ आता कवींना वंदन करतात. आता कवीश्वरांना वंदन करूया, असे समर्थ म्हणतात. हे कवी शब्दांच्या सृष्टीचे ईश्वर आहेत. किंवा वेदांचा अवतार घेऊन आलेले हे परमेश्वरच आहेत. किंवा हे सरस्वतीचे निजस्थान आहेत, नाना कलांचे जीवन आहेत. नाना शब्द जिथे राहतात, ते खरे भुवन, म्हणजे घर, हेच. पुढच्या ओव्यांत ही स्तुती अशीच ‘किंवा’, ‘किंवा’ करत चालू राहते. कवी म्हणजे शब्दरत्नांचे सागर, अध्यात्मग्रंथांच्या खाणी, बोलणारे चिंतामणी, असे समर्थ म्हणतात.