निवडक दासबोध ओव्या · This Book and This Life
चौदा पिड्यांचे पवाडे · दासबोध १५.६.८-९
चौदा पिड्यांचे पवाडे । सांगती ते शाहाणे कीं वेडे । ऐकत्यानें घडे कीं न घडे । ऐसें पाहावें ॥ ८ ॥ रेखा तितुकी पुसोन जाते । प्रत्यक्ष प्रत्यया येतें । डोळेझांकणी करावी तें । कायेनिमित्य ॥ ९ ॥
प्रत्येक गोष्ट प्रत्ययाने, म्हणजे स्वतःच्या अनुभवाने, पारखून घ्यावी; हे या समासाचे सूत्र आहे. केवळ पुष्कळ लोक म्हणतात म्हणून मानले, तर माणूस अनुमानात बुडतो. जे आपल्या चौदा पिढ्यांचे पोवाडे गात बसतात, ते शहाणे की वेडे? ऐकणाऱ्याने हे पाहावे, की असे खरोखर घडू शकते की नाही, असे समर्थ म्हणतात. लिहिलेली प्रत्येक रेघ कालांतराने पुसून जाते. हे प्रत्यक्ष अनुभवाला येते. मग त्याकडे डोळेझाक कशासाठी करायची? चौदा पिढ्यांची नोंदही अशीच पुसून गेलेली असते.