निवडक दासबोध ओव्या · This Book and This Life
देहे तंव पांचा भूतांचा · दासबोध २०.१०.३४-३५
देहे तंव पांचा भूतांचा । कर्ता आत्मा तेथींचा । आणी कवित्वप्रकार मनुशाचा । काशावरुनी ॥ ३४ ॥ सकळ करणें जगदीशाचें । आणी कवित्वचि काय मानुशाचें । ऐशा अप्रमाण बोलण्याचें । काये घ्यावें ॥ ३५ ॥
दासबोधाच्या शेवटच्या समासात समर्थ सांगतात की हा ग्रंथ रामाच्या कृपेतून उमटलेली वचने आहे. माणसाला ग्रंथाचे कर्तृत्व का देता येत नाही, हे ते या ओव्यांत स्पष्ट करतात. देह तर पंचमहाभूतांचा बनलेला आहे, म्हणजे पृथ्वी, पाणी, तेज, वायू आणि आकाश यांचा. त्यात कर्ता आत्मा आहे. मग कवित्व माणसाचे, असे कशाच्या आधारावर म्हणायचे? सारे करणे जगदीशाचे आहे. मग कवित्व तेवढे माणसाचे कसे? असे प्रमाण नसलेले बोलणे काय म्हणून मानावे, असे समर्थ विचारतात. पुढच्या ओवीत ते म्हणतात, देहाची झडती घेतली की तत्त्वांचा सारा समुदाय उडून जातो. मग त्यातल्या कोणत्या पदार्थाला आपले म्हणावे?