निवडक दासबोध ओव्या · Worldly Life Done Well
अवगुण सोडितां जाती · दासबोध १४.६.५-६
अवगुण सोडितां जाती । उत्तम गुण अभासितां येती । कुविद्या सांडून सिकती । शाहाणे विद्या ॥ ५ ॥ मूर्खपण सांडितां जातें । शाहाणपण सिकतां येतें । कारबार करितां उमजतें । सकळ कांहीं ॥ ६ ॥
चातुर्याच्या, म्हणजे माणसे आणि व्यवहार जाणण्याच्या शहाणपणाच्या, या समासाची सुरुवात सहजगुणांपासून होते. रूप आणि लावण्य अभ्यासाने येत नाही. काळा माणूस गोरा होत नाही, आंधळा डोळस होत नाही, मुक्याला वाचा फुटत नाही. पण अंगी आणता येणाऱ्या गुणांचा तरी काही आधार धरावा, असे समर्थ सांगतात. अवगुण सोडले, तर जातात. उत्तम गुण अभ्यासाने येतात. शहाणे लोक कुविद्या सोडून खरी विद्या शिकतात. मूर्खपणाही सोडला की जातो, आणि शहाणपण शिकले की येते. कारभार करत गेले, की सगळे काही उमजू लागते. पुढे समर्थ विचारतात, मान आवडतो, तर मग याची उपेक्षा का करावी? चातुर्याशिवाय उच्च पदवी कधीच मिळत नाही.