निवडक दासबोध ओव्या · Worldly Life Done Well
घालून अकलेचा पवाड · दासबोध १२.९.२९
घालून अकलेचा पवाड । व्हावें ब्रह्मांडाहून जाड । तेथें कैचें आणिले द्वाड । करंटपण ॥ २९ ॥
आपल्या बुद्धीचा विस्तार इतका वाढवावा, की माणूस ब्रह्मांडाहूनही मोठा व्हावा. मग तेथे ते दुष्ट करंटेपण कुठून येणार? करंटेपण म्हणजे दुर्भाग्य, काहीच हाती न लागणे. प्रयत्नाच्या या समासाची सुरुवात एका निराधार, करंट्या माणसाच्या प्रश्नाने होते: मी जगावे की मरावे? समर्थ त्याला आळस सोडून प्रयत्न करायला सांगतात. शेवटच्या ओव्यांत ते सांगतात की जेथे अकलेने बांधलेली सुसंगती नाही, तेथे सगळेच विस्कळीत होते. एका अकलेवाचून तेथे काय आहे? या ओवीनंतर समर्थ म्हणतात, येथे शंका फिटली, बुद्धी प्रयत्नात शिरली, आणि अंतःकरणात काही आशा वाढली.