निवडक दासबोध ओव्या · Worldly Life Done Well
जें आपल्या प्रत्यया येना · दासबोध १३.३.१८-१९
जें आपल्या प्रत्यया येना । तें अनुमानिक घ्यावेना । प्रत्ययाविण सकळ जना । वेवसाये नाहीं ॥ १८॥ वेवसाये प्रवृत्ती निवृत्ती । दोहिंकडे पाहिजे प्रचिती । प्रचितीविण अनुमानें असती। ते विवेकहीन ॥ १९ ॥
जे आपल्या प्रत्ययाला, स्वतःच्या अनुभवाला येत नाही, ते नुसत्या अनुमानाने घेऊ नये. प्रत्ययाविना कोणत्याच माणसाचा व्यवहार चालत नाही. व्यवहारात तर हवीच, पण प्रवृत्ती आणि निवृत्ती, जीवनाच्या दोन्ही दिशांतही प्रचीती पाहिजे. प्रवृत्ती म्हणजे संसारात गुंतलेले कर्म, आणि निवृत्ती म्हणजे त्यातून मागे वळून परमार्थाकडे जाणे. प्रचीतीविना जे अनुमानावर राहतात, ते विवेकहीन. सृष्टीच्या उभारणीच्या या समासाच्या शेवटी समर्थ हे सांगतात. पाण्यापासून अन्न, अन्नापासून बीज आणि बीजापासून प्राणी होतात; ही उत्पत्तीची रोकड प्रचीती आहे. वेद, शास्त्रे आणि पुराणेही प्रत्ययाने घ्यावीत, असे ते आधी म्हणतात.