निवडक दासबोध ओव्या · Worldly Life Done Well
साक्षपी शाहाण्याची संगती · दासबोध १७.७.१६-१७
साक्षपी शाहाण्याची संगती । तेणें साक्षपी शाहाणे होती । आळसी मूर्खाची संगती । आळसी मूर्ख ॥ १६ ॥ उत्तम संगतीचें फळ सुख । अद्धम संगतीचें फळ दुःख । आनंद सांडुनियां शोक । कैसा घावा ॥ १७ ॥
उद्योगी आणि शहाण्या माणसांची संगत धरली, तर माणूसही उद्योगी आणि शहाणा होतो. आळशी मूर्खांची संगत धरली, तर तोही आळशी मूर्ख होतो. साक्षपी म्हणजे नेटाने, तत्परतेने काम करणारा. उत्तम संगतीचे फळ सुख, आणि अधम संगतीचे फळ दुःख. मग आनंद सोडून शोक कशासाठी घ्यावा, असे समर्थ विचारतात. संगतीविषयीच्या या समासात समर्थ याआधी जाणत्याचा आणि नेणत्याचा भेद सांगतात. जाणता हा देवाचा अंश, आणि नेणता म्हणजे राक्षस. जाणता सर्वांना मान्य होतो, नेणता अमान्य होतो. ज्याने धन्यता लाभेल, तेच घ्यावे.