श्रीरामकृष्ण परमहंस · श्रीरामकृष्णांच्या बोधकथा
अनेक विहिरी खणणारा
तीन विहिरी
श्रीरामकृष्णांनी ही गोष्ट सांगितली. एक माणूस विहीर खणायला निघाला. त्याने वीस हात खोल खणले, पण विहिरीला पाणी देणाऱ्या झऱ्याचा त्याला मागमूसही लागला नाही. म्हणून त्याने ते काम थांबवले आणि दुसरी जागा निवडली. तिथे त्याने आधीपेक्षा खोल खणले, पण तरीही पाणी लागले नाही. म्हणून त्याने पुन्हा नवी जागा निवडली आणि त्याहूनही खोल खणले, पण त्याचाही काही उपयोग झाला नाही. शेवटी सगळ्याला कंटाळून त्याने ते कामच सोडून दिले. वीस हात, मग त्याहून खोल, मग त्याहूनही खोल: तिन्ही विहिरी मिळून जवळजवळ शंभर हात खोल गेल्या होत्या. त्याने धीर धरून, जागा न बदलता, याच्या निम्मे जरी पहिल्याच विहिरीत खणले असते, तरी त्याला नक्कीच पाणी लागले असते. “अशीच गत,” श्रीरामकृष्ण म्हणाले, “श्रद्धेच्या बाबतीत सतत जागा बदलणाऱ्या माणसांची होते. आपल्याला यश मिळवायचे असेल, तर आपण स्वतःला एकाच श्रद्धेला पूर्णपणे वाहून घेतले पाहिजे. ती फळाला येईल याविषयी कधीच शंका घेता कामा नये.”