श्रीरामकृष्ण परमहंस · श्रीरामकृष्णांच्या बोधकथा
घार आणि मासा
अवधूताचा गुरू
श्रीरामकृष्णांनी अवधूताची ही गोष्ट सांगितली. अवधूत म्हणजे संसाराचे कोणतेही बंधन नसलेला, सतत फिरणारा साधू. एक घार चोचीत मासा धरून उडत होती. कावळ्यांचा आणि इतर घारींचा एक मोठा थवा तिच्यामागे लागला. ते कलकलाट करत तिला टोचत होते, तिच्याकडचा मासा हिसकावून घ्यायला पाहत होते. ती ज्या दिशेला उडे, तिकडे घारींचा आणि कावळ्यांचा तो घोळका कलकलाट करत, काव काव करत तिच्यामागे जाई. शेवटी घार या सगळ्याला कंटाळली, आणि तिने मासा सोडून दिला. लगेच दुसऱ्या एका घारीने तो झेलला. आणि त्याच क्षणी घारींचा आणि कावळ्यांचा सगळा घोळका माशाच्या या नव्या मालकिणीकडे वळला. पहिली घार एकटी उरली. ती एका झाडाच्या फांदीवर शांतपणे बसली. ती घार किती शांत, निवांत आहे, हे अवधूताने पाहिले. त्याने तिला नमस्कार केला आणि म्हटले, “हे घारी, तू माझी गुरू आहेस. तू मला हे शिकवलेस: माणूस संसारी वासनांचे ओझे वाहत असतो. ते ओझे तो जोपर्यंत फेकून देत नाही, तोपर्यंत त्याला निश्चिंत होता येत नाही, मनाने शांत राहता येत नाही.”