श्रीरामकृष्ण परमहंस · श्रीरामकृष्णांच्या बोधकथा
गीता ऐकताना अश्रू
निरक्षर भक्त
श्रीरामकृष्णांनी ही गोष्ट सांगितली. बंगालचे थोर संत चैतन्य एकदा दक्षिण भारतात तीर्थयात्रा करत होते. तिथे त्यांना एक भक्त भेटला. एक पंडित मोठ्याने गीता वाचून दाखवत होता. वाचन चालू होते तितका सगळा वेळ हा भक्त रडत होता. या भक्ताला लिहिता-वाचता येत नव्हते. गीतेचा एकही श्लोक त्याला कळत नव्हता. तो का रडतो आहे, असे कोणीतरी त्याला विचारले. तो म्हणाला, “मला गीतेतला एक शब्दही कळत नाही, हे अगदी खरे आहे. पण वाचन चालू होते तितका वेळ माझ्या प्रभू कृष्णाचे सुंदर रूप सारखे माझ्या डोळ्यांसमोर उभे राहत होते. कुरुक्षेत्राच्या रणांगणावर ते अर्जुनासमोर बसले आहेत, आणि गीतेत जे जे सांगितले आहे ते सगळे सांगत आहेत, असे मला दिसत होते. म्हणूनच माझे डोळे आनंदाच्या आणि प्रेमाच्या अश्रूंनी भरून आले.” “या माणसाला वाचता येत नव्हते,” श्रीरामकृष्ण म्हणाले, “तरी त्याच्यापाशी सर्वांत मोठी विद्या होती. कारण त्याचे देवावर निर्मळ प्रेम होते, आणि तो स्वतः देवाला जाणू शकत होता.”