श्रीरामकृष्ण परमहंस · श्रीरामकृष्णांच्या बोधकथा
कोळिणी आणि फुले
फुलवाल्याच्या घरची रात्र
श्रीरामकृष्णांनी ही गोष्ट सांगितली. काही कोळिणी दूरच्या एका बाजारातून घरी परतत होत्या. तो बाजार त्या दिवशी दुपारी भरला होता. त्या अर्ध्या वाटेवर असताना, ऐन तिन्हीसांजेला, गारांचे जोरदार वादळ आले, आणि त्यांना जवळच्याच एका फुलवाल्याच्या घरी आसरा घ्यावा लागला. फुलवाला दयाळू होता. त्याने त्या रात्री त्यांना आपल्या एका खोलीत झोपू दिले. त्या खोलीत तो गिऱ्हाइकांसाठी सुगंधी फुलांच्या काही टोपल्या ठेवत असे. पण त्या खोलीतली हवा कोळिणींसाठी जरा जास्तच चांगली होती. तिच्यामुळे त्यांचा डोळ्याला डोळा लागेना. शेवटी त्यांच्यातल्या एकीला एक उपाय सुचला. ती म्हणाली, “प्रत्येकीने आपापली रिकामी मासळीची टोपली नाकाजवळ ठेवावी. म्हणजे फुलांचा हा त्रासदायक वास आपल्या नाकापर्यंत पोचणार नाही, आणि आपली झोप उडवणार नाही.” सगळ्यांनी आनंदाने होकार दिला आणि तसे केले. आणि थोड्याच वेळात सगळ्या घोरू लागल्या. “वाईट सवयींच्या आहारी गेलेल्या सगळ्यांवर,” श्रीरामकृष्ण म्हणाले, “त्या सवयींचा असा पगडा असतो.”