चाणक्य नीति · Fate, Worship and Liberation
वर्षभर मौन भोजन
ये तु संवत्सरं पूर्णं नित्यं मौनेन भुञ्जते । युगकोटिसहस्रं तैः स्वर्गलोके महीयते ॥
“जे पूर्ण एक वर्ष रोज मौन पाळून जेवतात, ते हजार कोटी युगे स्वर्गात सन्मान पावतात.” जेवताना मौन हे एक व्रत होते. पहिल्या घासापासून शेवटच्या घासापर्यंत एक शब्दही बोलायचा नाही. अन्न अर्पण म्हणून, मन त्यावरच ठेवून ग्रहण करायचे. त्यामुळे जेवण हीच एक छोटी उपासना होई. जीभ खाते आणि बोलतेही; या व्रताने तिला सर्वांत कठीण संयम शिकवला जाई. गप्पांनी गजबजलेल्या एकत्र कुटुंबात हे व्रत वर्षभर पाळणे सोपे नव्हते. युग म्हणजे जगाच्या चार महान युगांपैकी एक, आणि प्रत्येक युग हजारो वर्षांचे असते. अशी हजार कोटी युगे म्हणजे गणतीपलीकडचा काळ. छोट्या शिस्तीला प्रचंड फळ सांगण्याची जुन्या ग्रंथांची नेहमीची रीत होती. ती शिस्त पाळण्याजोगी आहे, असे लोकांना वाटावे, हा त्यामागचा हेतू. हा श्लोक त्यांपैकीच एक. अध्याय ११, श्लोक ९.