चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
सात ब्राह्मण: ५, मांजर
परकार्यविहन्ता च दाम्भिकः स्वार्थसाधकः । छली द्वेषी मृदुः क्रूरो विप्रो मार्जार उच्यते ॥
पाचवे नाव एका प्राण्याचे आहे. “जो दुसऱ्यांची कामे बिघडवतो, दांभिक असतो, स्वार्थ साधतो, कपटी आणि द्वेषी असतो, वरून मऊ आणि आतून क्रूर असतो, त्या ब्राह्मणाला मांजर म्हणतात.” भारतीय कथांमध्ये मांजर हे ढोंगी धार्मिकपणाचे प्रतीक होते. प्राण्यांच्या जुन्या कथांचा ग्रंथ पंचतंत्र एक गोष्ट सांगतो. एक तितर आणि एक ससा यांचे एका घरावरून भांडण झाले. आपला वाद घेऊन ते नदीकाठी बसलेल्या एका बोक्याकडे गेले; तो म्हणे आता साधूसारखा राहत होता. मी म्हातारा आहे, मला नीट ऐकू येत नाही, जवळ या, असे तो म्हणाला. ते जवळ गेले, तेव्हा त्याने दोघांना पकडले आणि खाऊन टाकले. मांजर ब्राह्मण हा असा: गोड बोलणारा, धार्मिकपणाचा आव आणणारा, आणि संधीची वाट पाहणारा. अध्याय ११, श्लोक १५.