चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
सात ब्राह्मण: ६, म्लेच्छ
वापीकूपतडागानामारामसुरवेश्मनाम् । उच्छेदने निराशङ्कः स विप्रो म्लेच्छ उच्यते ॥
सहावा: “जो बारवा, विहिरी, तलाव, बागा आणि देवळे बिनदिक्कत उद्ध्वस्त करतो, त्या ब्राह्मणाला म्लेच्छ म्हणतात.” म्लेच्छ म्हणजे परकीय किंवा रानटी माणूस: वैदिक व्यवस्थेबाहेरचा, जो संस्कृत बोलत नसे आणि वैदिक धर्मविधी पाळत नसे. तो उद्ध्वस्त करतो त्या पाचही गोष्टी धार्मिक माणसांनी सगळ्यांना दिलेल्या देणग्या होत्या. विहीर किंवा बारव खोदणे, तलाव बांधणे, बाग लावणे किंवा देऊळ उभारणे ही सर्वांत मोठ्या पुण्याच्या कामांपैकी मानली जात. वाटसरू, गावकरी आणि गुरे, सगळेच त्यांचा उपयोग करत. पाण्यापर्यंत उतरत जाणाऱ्या दगडी पायऱ्यांच्या लांब रांगा असलेली बारव बांधायला वर्षे लागत. अशी गोष्ट फक्त रानटी माणूसच पाडेल, असे श्लोक म्हणतो; आणि जो ब्राह्मण ती पाडतो, तो रानटीच. अध्याय ११, श्लोक १६.