चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
अति तिथे माती
अतिरूपेण वै सीता अतिगर्वेण रावणः । अतिदानाद्बलिर्बद्धो ह्यति सर्वत्र वर्जयेत् ॥
पुढचे श्लोक मनातल्या दोषांकडे वळतात. “अति रूपामुळे सीतेचे हरण झाले. अति गर्वामुळे रावणाचा नाश झाला. अति दानामुळे बळी बांधला गेला. म्हणून अतिरेक सगळीकडेच टाळावा.” रामायणात लंकेचा राक्षसराज रावण याने रामाची पत्नी सीता हिच्या रूपामुळे तिला पळवून नेले. गर्वामुळे त्याने तिला परत केले नाही, आणि रामाने त्याला युद्धात मारले. बळी हा दानशूर म्हणून प्रसिद्ध असलेला असुर राजा. भगवान विष्णू बटू वामनाच्या रूपाने त्याच्याकडे आले. तीन पावलांत मावेल तेवढी जमीन त्यांना देण्याचे वचन बळीने दिले. वामन वाढत गेले, त्यांनी आपल्या पावलांनी सारे विश्व व्यापले, आणि बळीला बांधून पाताळात धाडले. रूप आणि दान हे दोष नाहीत, आणि श्लोक सीतेला दोष देत नाही. चांगली गोष्टसुद्धा अति ताणली, की नाशाला कारण ठरते. अध्याय ३, श्लोक १२.