चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
स्नान होईपर्यंत
तैलाभ्यङ्गे चिताधूमे मैथुने क्षौरकर्मणि । तावद्भवति चाण्डालो यावत्स्नानं न चाचरेत् ॥
“अंगाला तेल लावल्यावर, चितेचा धूर लागल्यावर, स्त्रीसंगानंतर आणि हजामतीनंतर, स्नान करेपर्यंत माणूस चांडाळ असतो.” या चारही गोष्टींनी माणूस विधिदृष्ट्या अशुद्ध होतो, असे मानले जाई. आंघोळीआधी चोळलेले तेल त्वचेला चिकटून राहते. चितेच्या धुरात मृत्यूचा विटाळ असतो. स्त्रीसंग आणि केस कापणे या गोष्टीच विटाळ करणाऱ्या मानल्या जात. स्नान होईपर्यंत तो चांडाळाइतकाच अशुद्ध असे; चांडाळाचा तर स्पर्शही विटाळ मानला जाई. कोणत्याही धर्मविधीला तो योग्य नसे. म्हणून दिवसाचा जुना क्रम असा: आधी हजामत आणि तेलाचे मर्दन, मग स्नान, आणि त्यानंतरच पूजा आणि स्वयंपाकघर. स्मशानातून परतणारा माणूस घरात शिरण्याआधी थेट विहिरीवर किंवा नदीवर जाई. अध्याय ८, श्लोक ६.