चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honour
मान, थोरांचे धन
अधमा धनमिच्छन्ति धनमानौ च मध्यमाः । उत्तमा मानमिच्छन्ति मानो हि महतां धनम् ॥
“अधमांना धन हवे असते. मध्यमांना धन आणि मान दोन्ही हवे असतात. उत्तमांना फक्त मान हवा असतो, कारण मान हेच थोरांचे धन.” इथे माणसांची श्रेणी त्यांना काय हवे, यावरून ठरते. अधमांना फक्त पैशाची पर्वा, मग तो कसाही येवो. मध्यमांना दोन्ही हवे. दोन्ही दोन दिशांना ओढू लागले, की त्यांना निवड करावी लागते. उत्तमांनी ती निवड आधीच केलेली असते: ते कितीही रक्कम सोडतील, पण आपले नाव सोडणार नाहीत. दोन कापड व्यापारी डोळ्यांसमोर आणा. दोघांनाही एक मोठा सौदा देऊ केला जातो, अट एकच: जाडेभरडे कापड तलम म्हणून खपवायचे. पहिला तो आनंदाने स्वीकारतो. दुसरा नकार देतो, कारण त्याला नफ्यापेक्षा आपला शब्द मोलाचा वाटतो. श्लोक दुसऱ्यालाच अधिक श्रीमंत म्हणेल. अध्याय ८, श्लोक १.