चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honour
गरिबीची शोभा
दरिद्रता धीरतया विराजते कुवस्त्रता शुभ्रतया विराजते । कदन्नता चोष्णतया विराजते कुरूपता शीलतया विराजते ॥
गरिबीही चांगल्या रीतीने सोसता येते. “दारिद्र्य धैर्याने शोभते, जुनेपाने कपडे स्वच्छ असले की शोभतात, साधे अन्न गरम असले की शोभते, आणि बेताचे रूप माणूस चांगला असला की शोभते.” यांतल्या एकाही उपायाला पैसा लागत नाही. आपली परिस्थिती धीराने सोसणाऱ्या गरिबाविषयी इतरांना आदरच वाटतो. धुऊन पांढरेशुभ्र केलेले जुने कपडे नीटनेटके दिसतात. भरडे अन्नही गरमगरम खाल्ले, की जेवल्याचे समाधान मिळते. चांगल्या वागणुकीमुळे बेताचा चेहराही लवकरच पाहावासा वाटू लागतो. यांपैकी काहीच गरिबाला श्रीमंत करत नाही. पण यांतल्या प्रत्येकामुळे तो आपली गरिबी ताठ मानेने सोसू शकतो. अध्याय ९, श्लोक १४.