नीतिशतक
राहू आपले शत्रू निवडतो
सन्त्यन्येपि बृहस्पतिप्रभृतयः संभाविताः पञ्चषास्तान्प्रत्येष विशेषविक्रमरुची राहुर्न वैरायते । द्वावेव ग्रसते दिनेश्वरनिशाप्राणेश्वरौ भासुरौ भ्रातः पर्वणि पश्य दानवपतिः शीर्षावशेषीकृतः ॥
“बृहस्पती आणि इतर असे आणखी पाच-सहा ग्रह आहेत, आणि त्यांनाही मान आहे. पण ज्याला फक्त असामान्य पराक्रमातच गोडी आहे, तो राहू त्यांच्याशी वैर धरत नाही. पाहा रे भाऊ! पर्वणीच्या दिवशी हा दानवांचा राजा दोघांनाच ग्रासतो: दिवसाचा आणि रात्रीचा हे दोन तेजस्वी स्वामी. आणि याचे स्वतःचे उरले आहे ते फक्त एक शिर!” राहू हा जुन्या कथांतला एक दानव; तो फक्त एक शिर आहे. तो देवांमध्ये गुपचूप मिसळला आणि त्यांचे अमरत्व देणारे अमृत प्यायला. तेव्हा विष्णूने त्याचे शिर उडवले. ते शिर जिवंत राहिले, आणि ग्रहणाच्या वेळी ते सूर्याला किंवा चंद्राला गिळते. बृहस्पती हे देवांचे गुरू, आणि आकाशातला गुरू ग्रहही तेच. पर्वणीचे दिवस म्हणजे अमावास्या आणि पौर्णिमा; ग्रहणे याच दिवशी होतात. म्हणजे हात नाहीत, धड नाही, फक्त शिर असलेला राहू लहान ज्योतींकडे दुर्लक्ष करतो, आणि दोन सर्वांत मोठ्यांनाच पकडतो. हाच वीराचा मार्ग: तो आपल्या तोलामोलाचा शत्रू निवडतो. नीतिशतक, श्लोक ३४ (मान आणि शौर्य).