विदुर नीति · Kinsmen and Fortune
लक्ष्मी कोणाला भिते
अत्यार्यमतिदातारमतिशूरमतिव्रतम् । प्रज्ञाभिमानिनं चैव श्रीर्भयान्नोपसर्पति ॥
“जो अति सज्जन, अति दानशूर, अति शूर, व्रतांत अति कडक, किंवा आपल्या बुद्धीचा गर्व बाळगणारा आहे, त्याच्याजवळ लक्ष्मी भीतीने फिरकत नाही.” इथे लक्ष्मीचे चित्र एका भिडस्त पाहुणीचे आहे. पाच प्रकारची माणसे तिला घाबरवून दूर लावतात; प्रत्येकाचा एकेक सद्गुण अतीला गेलेला असतो. अति सज्जन माणूस संपत्ती टिकवायला लागणाऱ्या लहानसहान काळज्यांपर्यंत खाली उतरत नाही. अति दानशूर ती वाटून टाकतो, आणि अति शूर प्रत्येक लढाईत उडी घेतो. व्रतांत अति कडक माणूस उपवास आणि तपश्चर्या करून शरीर झिजवतो. बुद्धीचा गर्व असलेला कोणाचाच सल्ला घेत नाही. दुर्योधनाचा जिवलग मित्र कर्ण हे दुसऱ्या प्रकारचे उदाहरण. वनवासाच्या काळात देवांचा राजा इंद्र ब्राह्मणाच्या वेशात त्याच्याकडे आला, आणि जन्मापासून अंगावर असलेली कवचकुंडले त्याने मागितली. त्यांच्यामुळे कर्णाला मारणे कठीण होते. स्वप्नात इशारा मिळाला होता, तरीही कर्णाने ती आपल्या अंगावरून कापून काढून दिली, आणि बदल्यात एक भाला घेतला. पाचांपैकी कोणताही गुण अतीला गेला, की माणसाची लक्ष्मी राखणाऱ्याविना उघडी पडते. अध्याय ७, श्लोक ६३.