विदुर नीति · Mastering the Senses
कोणाला कशाची भीती
अवृत्तिर्भयमन्त्यानां मध्यानां मरणाद्भयम् । उत्तमानां तु मर्त्यानामवमानात्परं भयम् ॥
“हीन माणसांना उपजीविका नसण्याची भीती असते. मध्यम माणसांना मरणाची भीती असते. पण उत्तम माणसांना सगळ्यांत मोठी भीती असते, ती अपमानाची.” इथे माणसांचे तीन प्रकार आहेत, आणि प्रत्येक प्रकार ओळखू येतो तो त्याला सगळ्यांत जास्त कशाची भीती वाटते, यावरून. सगळ्यांत खालच्या पायरीवरच्यांना रिकाम्या भांड्याची धास्ती असते: काम नाही, मजुरी नाही, उद्या खायला नाही. त्यांच्या एक पायरी वरच्यांना पोटापुरते मिळते. म्हणून त्यांची भीती एक पायरी वर सरकते: त्यांना जिवाची भीती वाटते. उत्तम माणसांची भीती या दोन्हींच्या पलीकडची असते. भूक कठीण, मरणही कठीण; पण बेअब्रू त्याहून कठीण. असा व्यापारी देणेकऱ्याला दिलेला शब्द मोडण्यापेक्षा आपले घर विकेल. असा सैनिक रणांगणातून पळण्यापेक्षा धारातीर्थी पडेल. प्रत्येक प्रकार आपल्याला जे सगळ्यांत प्रिय, त्याचे रक्षण करतो: एक भाकरीचे, एक जिवाचे, आणि एक आपल्या नावाचे. अध्याय २, श्लोक ५२.