विदुर नीति · The Wise and the Fool
एकट्याची मेजवानी
एकः संपन्नमश्नाति वस्ते वासश्च शोभनम् । योऽसंविभज्य भृत्येभ्यः को नृशंसतरस्ततः ॥
“आपल्यावर अवलंबून असणाऱ्यांना काहीही वाटा न देता तो एकटाच उत्तम अन्न खातो, आणि एकटाच उत्तम वस्त्रे नेसतो. त्याच्याहून क्रूर कोण?” श्लोक एका प्रश्नाने संपतो, आणि तो प्रश्नच निकाल आहे. तो या माणसाला मूर्ख म्हणत नाही. तो त्याला क्रूर म्हणतो, आणि हा त्याहून कठोर शब्द आहे. त्याच्यावर अवलंबून असणारे म्हणजे त्याचे नोकर, आणि काशीराम पुढे सांगतात, त्याचे पुत्र आणि पत्नीही. मोठ्या घरात असे पुष्कळ लोक असत, आणि धनी देईल त्यावर ते जगत. त्यांच्यासमोर मेजवानी झोडायची, आणि त्यांच्या हाती काहीच द्यायचे नाही, म्हणजे ते जणू तिथे नाहीतच, असे वागणे. दोष उत्तम अन्नात किंवा उत्तम वस्त्रांत नाही. तो या गोष्टी स्वतःपुरत्या ठेवण्यात आहे. वाटून घेणे, हीच या संपूर्ण रात्रीमागची विनवणी आहे. धृतराष्ट्राच्या घरात एक राज्य आहे, आणि त्यातला पांडवांचा वाटा द्यायला ते घर तयार नाही. अध्याय १, श्लोक ४६.