विदुर नीति · The Wise and the Fool
कशानेही न थांबणारे काम
यस्य कृत्यं न विघ्नन्ति शीतमुष्णं भयं रतिः । समृद्धिरसमृद्धिर्वा स वै पण्डित उच्यते ॥
“थंडी असो वा उष्णता, भीती असो वा आनंद, समृद्धी असो वा अभाव: यांपैकी काहीही ज्याचे काम थांबवू शकत नाही, त्याला पंडित म्हणतात.” या सहा गोष्टी तीन जोड्यांत येतात, आणि प्रत्येक जोडी दोन्ही बाजूंनी ओढते. थंडी आणि उष्णता म्हणजे हवामान आणि शरीराचा आराम. भीती माणसाला सुरुवातच करू देत नाही, आणि आनंद त्याला आहे तिथेच रेंगाळायला लावतो. समृद्धीने तो ढिला पडतो, आणि अभावाने हार मानतो. यांतल्या काही बाहेरून येतात, आकाशातून आणि नशिबातून; काही आतून. पेरणीच्या वेळचा शेतकरी डोळ्यांसमोर आणा. तो फार थंड नाही आणि फार उष्ण नाही, अशा दिवसाची वाट पाहत बसला, तर काय होईल? किंवा फार सुबत्तेचे नाही आणि फार तंगीचे नाही, अशा वर्षाची? हंगाम निघून जातो, आणि शेत रिकामे राहते. काम करायची वेळ आली, की शहाणे लोक ते करतात, त्यांच्या स्वतःच्या आयुष्यातले हवामान कसेही असो. कामाचा एक हंगाम असतो, आणि हंगाम कोणासाठी थांबत नाही. अध्याय १, श्लोक २४.