विदुर नीति · Truth Before One's Own Son
पृथ्वीची सोन्याची फुले
सुवर्णपुष्पां पृथिवीं चिन्वन्ति पुरुषास्त्रयः । शूरश्च कृतविद्यश्च यश्च जानाति सेवितुम् ॥
“पृथ्वी सोन्याची फुले देते, आणि तीन प्रकारची माणसे ती वेचतात: शूर, विद्वान, आणि सेवा कशी करावी ते जाणणारा.” सोन्याची फुले म्हणजे जग देऊ शकते ती संपत्ती आणि मान. ती वेचण्यासाठीच असतात, पण सगळ्यांसाठी नाहीत. ज्यांना ती मिळू शकतात, असे तिघे हा श्लोक सांगतो. प्रत्येक जण असे काही घेऊन येतो, ज्याच्यावाचून इतरांचे चालत नाही. बहुतेक लोक जिथे मागे सरतात, त्या युद्धात आणि संकटात शूर ती जिंकतात. विद्वान ती ज्ञानाने जिंकतात: अभ्यासक, न्यायाधीश आणि शिक्षक म्हणून. तिसरा म्हणजे सेवा जाणणारा: मंत्री, अधिकारी, एखाद्या मोठ्या घराचा विश्वासू सेवक. चांगली सेवा करणे हे स्वतंत्र कौशल्य आहे, आणि मालक त्याचे फळ देतो. विदुर तिसऱ्या प्रकारातले आहेत. त्यांच्याकडे सिंहासन नाही, आणि ते कोणत्याही सैन्याचे नेतृत्व करत नाहीत. ते राजाचे मंत्री आहेत. अध्याय ३, श्लोक ७४.