प्रमुख उपनिषदे · ऐतरेयोपनिषद्
भुकेल्यांसाठी अन्न
स ईक्षतेमे नु लोकाश्च लोकपालाश्चान्नमेभ्यः सृजा इति ॥ १ ॥
आतापर्यंत आत्म्याने आधी जगे निर्माण केली, मग त्यांचे रक्षण करणारे देव. त्या देवांना त्याने माणसाच्या शरीरात घरही दिले. ते सगळे भुकेले आहेत. म्हणून आत्म्याने विचार केला: “ही जगे झाली, आणि त्यांचे लोकपालही. आता त्यांच्यासाठी अन्न निर्माण करतो.” भुकेल्यांना खायला काहीतरी हवे. ज्याने त्यांना भूक दिली, तोच आता तिची सोय करतो. पण कथा पुढे दाखवते, अन्न सहजासहजी हाती लागत नाही.