Principal Upanishads · Chandogya Upanishad
जल मूत्राशय है
अथ होवाच बुडिलमाश्वतराश्विं वैयाघ्रपद्य कं त्वमात्मानमुपास्स इत्यप एव भगवो राजन्निति होवाचैष वै रयिरात्मा वैश्वानरो यं त्वमात्मानमुपास्से तस्मात्त्वंरयिमान्पुष्टिमानसि ॥ १ ॥ अत्स्यन्नं पश्यसि प्रियमत्त्यन्नं पश्यति प्रियं भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते बस्तिस्त्वेष आत्मन इति होवाच बस्तिस्ते व्यभेत्स्यद्यन्मां नागमिष्य इति ॥ २ ॥
बुडिल आश्वतराश्वि को भी वैयाघ्रपद्य कहकर पुकारा गया, और उनसे वही सवाल पूछा गया। “जल की, पूज्य राजन्।” राजा बोले, “यह रयि वैश्वानर है, यानी धन।” शंकराचार्य इसे यों जोड़ते हैं: जल से अन्न होता है, और अन्न से धन। “इसीलिए तुम धनवान हो और हृष्ट-पुष्ट हो,” और बाक़ियों की तरह आशीर्वाद भी। “पर यह आत्मा का केवल मूत्राशय है, जहाँ शरीर अपना पानी रखता है। अगर तुम मेरे पास न आए होते, तो तुम्हारा मूत्राशय फट जाता।”