प्रमुख उपनिषदे · छान्दोग्योपनिषद्
भूमा हेच सुख
यो वै भूमा तत्सुखं नाल्पे सुखमस्ति भूमैव सुखं भूमा त्वेव विजिज्ञासितव्य इति भूमानं भगवो विजिज्ञास इति ॥ १ ॥
अशा रीतीने सत्याचा शोध सुखाच्या शोधापर्यंत येऊन ठेपतो, आणि अध्याय आपल्या गाभ्याशी पोहोचतो. “भूमा हेच सुख. अल्पात सुख नाही. केवळ भूमा हेच सुख. पण भूमाच आधी जाणून घ्यायला हवा.” “भगवन्, मला भूमा जाणून घ्यायचा आहे.” भूमा म्हणजे अफाट, परिपूर्ण. प्रत्येक पायरीवर ‘याहून मोठे’ म्हणताना जो शब्द आला, तो आणि भूमा एकाच धातूचे आहेत: भूमा म्हणजे सर्वांत मोठा. पुढे दिसेल, की हा भूमा म्हणजे आपलाच आत्मा. अल्पात सुख का नाही, हे शंकराचार्य सांगतात. जे जे मर्यादित, ते आणखीची तहान लावते, आणि तहान हे दुःखाचे बीज. तापाला कुणी सुख म्हणत नाही.