प्रमुख उपनिषदे · छान्दोग्योपनिषद्
आदित्यांचे आणखी मोठे युग
अथ यत्तृतीयममृतं तदादित्या उपजीवन्ति वरुणेन मुखेन न वै देवा अश्नन्ति न पिबन्त्येतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति ॥ १ ॥ त एतदेव रूपमभिसंविशन्त्येतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २ ॥ स य एतदेवममृतं वेदादित्यानामेवैको भूत्वा वरुणेनैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यति स एतदेव रूपमभिसंविशत्येतस्माद्रूपादुदेति ॥ ३ ॥ स यावदादित्यो दक्षिणत उदेतोत्तरतोऽस्तमेता द्विस्तावत्पश्चादुदेता पुरस्तादस्तमेतादित्यानामेव तावदाधिपत्यंस्वाराज्यं पर्येता ॥ ४ ॥
काळा मध आदित्यांचा, आकाशाच्या देवतांचा. त्यांचे मुख वरुण, पाण्याचा देव. तो मध पाहणे हीच त्यांची मेजवानी. त्या काळ्या प्रकाशात ते विसावतात आणि त्यातून उठतात, आणि जाणणारा त्यांच्यापैकी एक होतो. युग पुन्हा दुप्पट होते. दक्षिणेकडचे उदय संपल्यावर, त्याच्या दुप्पट काळ सूर्य पश्चिमेला उगवेल आणि पूर्वेला मावळेल. तेवढा सगळा काळ तो आदित्यांवर राज्य करतो.