प्रमुख उपनिषदे · ईशोपनिषद्
सर्वांमध्ये स्वतःला पाहणे
यस्तु सर्वाणि भूतान्यात्मन्येवानुपश्यति । सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न विजुगुप्सते ॥ ६ ॥
कोड्यांनंतर गुरू त्यांचा जगण्यातला अर्थ सांगतात. जो सर्व प्राण्यांना आत्म्यात पाहतो, आणि सर्व प्राण्यांत आत्म्याला पाहतो, तो मग कुणाचाही तिटकारा करत नाही. नावड आणि तिटकारा उभे राहायला आपल्याहून वेगळे कुणीतरी लागते. ज्याला सगळीकडे एकच आत्मा दिसतो, त्याच्यासाठी “दुसरे” कुणी उरतच नाही. दाताखाली जीभ आली की काय होते, आठवा. आपण दातांवर रागावत नाही, त्यांना शिक्षा करायला जात नाही, कारण दात आणि जीभ दोन्ही आपलेच. तसेच ज्ञानी माणूस कुठल्याही प्राण्यापासून तोंड फिरवत नाही, कारण प्रत्येक प्राणी हा त्याचाच आत्मा असतो.