प्रमुख उपनिषदे · कठोपनिषद्
उद्यापर्यंतच टिकणारे
श्वोभावा मर्त्यस्य यदन्तकैतत् सर्वेंद्रियाणां जरयन्ति तेजः । अपि सर्वं जीवितमल्पमेव तवैव वाहास्तव नृत्यगीते ॥ २६ ॥
नचिकेता म्हणाला, “हे अंतका, या गोष्टी उद्यापर्यंतच टिकतात. मर्त्य माणसाच्या प्रत्येक इंद्रियाचे तेज त्या झिजवतात. आणि कितीही लांब आयुष्य असले, तरी ते थोडेच असते. म्हणून आपले रथ आपल्यापाशीच ठेवा, आणि आपले नाचगाणेही.” अंतक हे मृत्यूचे एक नाव: “अंत करणारा”. मुलगा हे आमिष ओळखतो. सुखे ओसरतात, आणि ती भोगणारी इंद्रियेही प्रत्येक भोगाने क्षीण होतात. मृत्यूसमोर उभ्या असलेल्याला आयुष्यभराचे सुखही अल्पच वाटते. तो भेटी परत करतो, नम्रपणे पण ठामपणे.