प्रमुख उपनिषदे · कठोपनिषद्
कधी न संपणारी शांती
नित्योऽनित्यानां चेतनश्चेतनानामेको बहूनां यो विदधाति कामान् । तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ १३ ॥
तोच मंत्र नव्या शब्दांत पुन्हा येतो. जे जे येते-जाते, त्यांत टिकणारा तो एक आहे. जे जे जाणते, त्यांची जाणीव तो आहे. तो एक आहे, तरी अनेकांना त्यांनी इच्छिलेले देतो. जे ज्ञानी त्याला आपल्या आत वसलेला पाहतात, त्यांना कधी न संपणारी शांती मिळते. ती त्यांचीच असते, इतर कुणाची नाही. जगातले सारे काही येते आणि जाते. टिकून राहणारा एक तोच. आपले मन जाणते, पण स्वतःच्या प्रकाशाने नव्हे. गरम पाण्याचा विचार करा: त्याची उष्णता त्याची स्वतःची नसते; ती खालच्या अग्नीतून येते. तशीच प्रत्येक प्राण्याची जाणीव एकाच आत्म्यातून येते. प्रत्येक प्राण्याने आपल्या कर्मांनी जे कमावले, ते तोच त्या प्राण्याला देतो: गोड आणि कडू दोन्ही. अनेक जण इच्छा करतात, आणि एक देतो. आधीच्या मंत्राने आनंदाचे वचन दिले. हा मंत्र शांतीचे वचन देतो, आणि तेही फक्त त्याला आपल्या आत शोधणाऱ्यांना.