प्रमुख उपनिषदे · कठोपनिषद्
मुलगा पाहत राहतो
तं ह कुमारं सन्तं दक्षिणासु नीयमानासु श्रद्धाविवेश सोऽमन्यत ॥ २ ॥
नचिकेता अजून लहान होता. पण दानाच्या गाई पुरोहितांकडे नेल्या जात असताना त्याच्या मनात श्रद्धा जागी झाली, आणि तो विचार करू लागला. दान म्हणजे गाई; त्या काळी गाई हीच नेहमीची संपत्ती. वडिलांनी सर्वस्व देण्याचा संकल्प केला होता. पण आता ज्या गाई नेल्या जात होत्या, त्या म्हाताऱ्या आणि थकलेल्या होत्या. इथली श्रद्धा म्हणजे नुसता विश्वास नव्हे. जे खरे आणि योग्य आहे, त्यावरचा खोल भरवसा, जो माणसाला कृती करायला भाग पाडतो. मुलाच्या वयामुळे नव्हे, तर याच श्रद्धेमुळे सारी कथा पुढे सरकते.