प्रमुख उपनिषदे · कठोपनिषद्
एकच अढळ
अशरीरं शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् । महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २२ ॥
कोड्यांचा अर्थ साधा आहे. आत्मा अशरीर आहे, तरी शरीरांत राहतो. कधीच स्थिर न राहणाऱ्या गोष्टींमध्ये तो स्थिर आहे. तो महान आहे, सर्वव्यापी आहे. या आत्म्याला जाणणारा ज्ञानी शोक करत नाही. बाकी सारे बदलते: शरीर, मनःस्थिती, भोवतालचे जग. जे बदलते, ते गमावल्यानेच शोक होतो. खरा “मी” हीच एकमेव न बदलणारी गोष्ट आहे, हे ज्याला कळले, त्याच्याकडे गमावण्यासारखे काही उरत नाही. मग शोक करण्यासारखेही काही उरत नाही.