प्रमुख उपनिषदे · कठोपनिषद्
कथाच एक आशीर्वाद
नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तं सनातनम् । उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥ १६ ॥
आता हा भाग संपत येतो, आणि त्याबरोबर कठ उपनिषदाचा पूर्वार्धही. इथे उपनिषद स्वतःच्या आवाजात बोलते. नचिकेताची ही पुरातन कथा खुद्द मृत्यूने सांगितली. जो ज्ञानी ती सांगतो, किंवा ऐकतो, तो ब्रह्मलोकात गौरवला जातो. भारतीय धर्मग्रंथ अनेकदा असेच संपतात: सांगणाऱ्यांना आणि ऐकणाऱ्यांना आशीर्वाद देऊन. ग्रंथाची थोरवी दाखवण्याची ही रीत आहे. ब्रह्मलोक म्हणजे सृष्टिकर्त्या ब्रह्मदेवाचा स्वर्ग, असाही अर्थ होऊ शकतो. पारंपरिक अर्थ याहून उच्च आहे: इथे ब्रह्मलोक म्हणजे खुद्द ब्रह्म. ही कथा जो खरोखर मनात उतरवतो, तो ब्रह्माशी एकरूप होतो.