प्रमुख उपनिषदे · केनोपनिषद्
विजेच्या लखलखाटासारखे
तस्यैष आदेशो यदेतद्विद्युतो व्यद्युतदा३ इतीन् न्यमीमिषदा३ इत्यधिदैवतम् ॥ ४॥
कथा सांगून झाल्यावर गुरू ब्रह्म मनात धरण्यासाठी दोन प्रतिमा देतात. पहिली आपल्या भोवतालच्या जगातून येते. ब्रह्म विजेच्या लखलखाटासारखे आहे, जो पाहून आपण “आ!” असे उद्गारतो. डोळ्याची उघडझाप व्हावी, आणि आपण “आ!” म्हणून जावे, तसे ते आहे. देवांसमोरही ते असेच प्रकट झाले होते: क्षणभर, आणि मग नाहीसे. संस्कृतातला लांबवलेला “आ” हा विस्मयाचा उद्गार आहे. थोडक्यात, ब्रह्माची झलक अचानक, एका लखलखाटात मिळते, आणि ती आपल्याला थक्क करून जाते. ते हातात धरून सावकाश न्याहाळता येईल, असे नाही.