प्रमुख उपनिषदे · केनोपनिषद्
मन जसे धाव घेते
अथाध्यात्मं यदेतद्गच्छतीव च मनोऽनेन चैतदुपस्मरत्यभीक्ष्णं सङ्कल्पः ॥ ५॥
दुसरी प्रतिमा आपल्या आतून येते. जणू मन त्याच्याकडे धाव घेते. मनाने माणूस त्याचे पुन्हा पुन्हा स्मरण करतो, आणि मनाचा संकल्प त्याच्यावर स्थिरावतो. आत्म्याच्या सर्वांत जवळ असते ते मन. शंकराचार्य या मंत्राचा अर्थ असा लावतात: मन जणू पुढे होऊन ब्रह्माला धरते. म्हणून ते स्मरण स्थिर होईपर्यंत साधक मनाच्या साहाय्याने ब्रह्माचे पुन्हा पुन्हा स्मरण करू शकतो. एखाद्या प्रिय व्यक्तीची आठवण दिवसभर न बोलावता कशी परत परत येते, ते आठवा. साधकाचे मन ब्रह्माकडे तसेच वळायला हवे.