प्रमुख उपनिषदे · केनोपनिषद्
जवळ गेलेले तिघे
तस्माद्वा एते देवा अतितरामिवान्यान्देवान्यदग्निर्वायुरिन्द्रस्ते ह्येनन्नेदिष्ठं पस्पर्शुस्ते ह्येनत्प्रथमो विदाञ्चकार ब्रह्मेति ॥ २॥
म्हणूनच अग्नी, वायू आणि इंद्र हे तिघे एका अर्थी इतर देवांहून श्रेष्ठ आहेत. ते ब्रह्माच्या सर्वांत जवळ गेले, त्यांनी त्याला स्पर्श केला. आणि ते ब्रह्म आहे, हे त्यांच्यापैकी एकाने सर्वांत आधी जाणले. अग्नी आणि वायू त्या अद्भुत यक्षासमोर उभे राहिले, त्याच्याशी बोलले. यक्ष जिथे होता, तिथे इंद्र उभा राहिला. इतक्या जवळ दुसरा कोणताही देव आला नाही. संस्कृतात म्हटले आहे, “त्याने” सर्वांत आधी जाणले; तो म्हणजे इंद्र. शंकराचार्य पुढे सांगतात, अग्नी आणि वायू यांना हे इंद्राकडून कळले, म्हणून त्याच्या मानात त्यांचाही वाटा आहे. “एका अर्थी” हे शब्द महत्त्वाचे. त्यांचे श्रेष्ठत्व ब्रह्माच्या सान्निध्यातून आले आहे, त्यांच्या स्वतःच्या कुठल्याही सामर्थ्यातून नाही. गवताच्या काडीने ते दाखवून दिलेच होते.