प्रमुख उपनिषदे · केनोपनिषद्
कान जे ऐकू शकत नाही
यच्छ्रोत्रेण न शृणोति येन श्रोत्रमिदं श्रुतम् । तदेव ब्रह्म त्वं विद्धि नेदं यदिदमुपासते ॥ ८॥
नंतर श्रवण. कानाला ते ऐकू येत नाही, पण ऐकणे हेच मुळात कळते ते त्याच्यामुळे. तेच ब्रह्म, हे जाण; लोक इथे “हे” म्हणून ज्याची उपासना करतात, ते नव्हे. इथे मुद्दा वस्तूंवरून त्यांच्या जाणण्याकडे वळतो. एखादा आवाज आपल्याला ऐकू आला की नाही, हे आपल्याला लगेच कळते. हे जाणणे म्हणजे आणखी एक आवाज नव्हे, म्हणून कान ते पकडू शकत नाही. ते कानातून ऐकणाऱ्या जाणिवेचे काम आहे.