प्रमुख उपनिषदे · मुण्डकोपनिषद्
अर्धवट केलेला यज्ञ
यस्याग्निहोत्रमदर्शमपौर्णमासमचातुर्मास्यमनाग्रयणमतिथिवर्जितं च । अहुतमवैश्वदेवमविधिना हुतमासप्तमांस्तस्य लोकान् हिनस्ति ॥ ३ ॥
वाईट रीतीने केलेला विधी हानीच करतो. एखादा गृहस्थ अग्निहोत्र करतो, म्हणजे पहाटे आणि संध्याकाळी अग्नीत रोजची आहुती देतो, पण त्याच्याबरोबरच्या बाकी सगळ्याकडे दुर्लक्ष करतो. अमावास्या-पौर्णिमेचे, ऋतूंचे आणि नव्या पिकाचे विधी तो टाळतो. पाहुण्यांना जेवू घालत नाही, सर्व देवांसाठीचा रोजचा वैश्वदेव करत नाही; नियम मोडून आहुती देतो, किंवा देतच नाही. असे असेल तर त्याचे अग्निहोत्र त्याच्या सातही जगांचा नाश करते. रोजचे अग्निहोत्र हे वर्षभराच्या विधींच्या एका पूर्ण चक्राचा मध्यबिंदू होते. ते विधी चंद्राच्या कलांशी, चार-चार महिन्यांच्या तीन ऋतूंशी आणि पिकाच्या पहिल्या फळांशी बांधलेले होते. मध्यबिंदू धरून बाकीचे सोडणे म्हणजे सारे चक्रच मोडणे. आठव्या शतकातले भाष्यकार शंकराचार्य या सात जगांचे दोन अर्थ देतात. एक अर्थ: ही पृथ्वी धरून सर्वांत उंच स्वर्गापर्यंतची सात जगे, जी या विधीने त्याला मिळू शकली असती. दुसरा अर्थ: त्याच्या कुळातल्या सात पिढ्या, पणजोबांपासून पणतूपर्यंत. कोणताही अर्थ घ्या, निष्काळजीपणे केलेला विधी नुसता निष्फळ ठरत नाही. तो हानी करतो.